Konkatedra św. Jadwigi Śląskiej

Klasztor Sióstr Franciszkanek Rycerstwa Niepokalanej  (MI)

Diecezja
Zielonogórsko-Gorzowska

Parafia św. Jadwigi w Zielonej Górze została erygowana najprawdopodobniej 3 paździertnika 1294 roku. Jej pierwszym fundatorem był ksiądz Konrad Głogowski a następnie Henryk III Wierny. On też uposażył parafię w odpowiednie beneficjum, dając świątyni i duszpasterzom  dużą niezależność materialną. Niebawem utworzono też archiprezbiterat zielonogórski. Na prośbę księżnej Katarzyny prawo patronatu przekazano 29 stycznia1423 roku kanonikom Regularnym św. Augustyna w Żaganiu. W końcu lat dwudziestych XVI w. w Zielonej Górze rozpoczęli działalność kaznodzieje „luterańscy”, którzy stopniowo doprowadzili do bezprawnego przejęcia przez miasto majątku kościelnego i następnie w 1544 roku świątyni parafialnej. W latach czterdziestych tego stulecia wyparli katolików z życia publicznego, tak, że pod koniec XVI w. w mieście pozostała tylko niewielka grupa parafian. Pozbawiona stałego kapłana, korzystała z okresowej obsługi duszpasterskiej zakonników należących do Kanoników Regularnych. W czasie wojny trzydziestoletniej kilkakrotnie zwracano kościół parafialny katolikom. Ostatecznie 15 marca 1651 roku starosta głogowski przekazał światynię parafialną katolikom i po kilkuletniej pracy misyjnej OO. Franciszkanów w 1655 roku.  ks. proboszcz Melchior Pistrium rozpoczął odbudowę parafii. Objęła ona także wsie podzielonogórskie. Patronat nad parafią przejęły władze miejskie. Niebawem odbudowano spalony w 1650 roku kościół parafialny. W drugiej połowie XVII w. rozwinęło się życie religijne, powoli doskonalono stan wiary, zwiększała się liczba wiernych. W 1740 roku protestanckie wojska króla Fryderyka II zajęły Zieloną Górę. Na niekorzyść parafii zrewidowano jej stan prawny i poddano nadzorowi władz dochody kościelne.Nowa fala szykan rozpoczęła się po 1763 roku Miasto użytkując nieruchomości kościelne niechętnie wypełniało obowiązki patrona w czym wspierała je agresywna wobec katolików administracja pruska. Gdy w 1776 roku wywróciła się wieża kościelna rujnując sklepienie świątyni, parafia zaciągnęła tak duże pożyczki naremont, że pod koniec tego stulecia, przy wzrastającym fiskalizmie władz utrzymanie świątyni i szkoły katolickiej stawało się bardzo trudne. Konieczne remonty przeprowadzono dopiero w latach dwudziestych  XIX w. W drugiej połowie tego stulecia nastąpiło ponowne ożywienie działalności katolików w Zielonej Górze. Powstały wówczas liczne organizacje katolickie, zadbano o nowy wystrój świątyni. Po 1933 roku zielonogórscy katolicy niechętnie angażowali się w opanowane już wówczas przez nazistów życie publiczne.

W 1995 roku, na prośbę ks. Włodzimierza Lange – proboszcza parafii, do Zielonej Góry przybyły siostry Franciszkanki Rycerstwa Niepokalanej ze Strachocina koło Sanoka i zamieszkały w przygotowanym klasztorze pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. 8 września 1995 roku siostry oficjalnie rozpoczęły pracę przy parafii szerząc ducha Rycerzy Niepokalanej. 29 września biskup Adam Dyczkowski poświęcił klasztor oraz kaplicę.  

Zielona_Gora_katedra_07.jpg
Zielona_Gora_katedra_05.jpg
Zielona_Gora_katedra_04.jpg
Zielona_Gora_katedra_01.jpg
Zielona_Gora_katedra_02.jpg
Zielona_Gora_katedra_06.jpg